اين امر، فى نفسه، نقش مثبت اين رسانه ها را بازگو مى كند، ولى نمى توان منكر نقش منفى و تخريبى اين رسانه ها، در بعضى مواقع نسبت به فرهنگ، تمدن، آداب و رسوم ديگر ملتها گرديد. اين رسانه ها با استفاده از شگردهاى تبليغاتى و بهره گيرى از روانشناسى، جامعه شناسى و علوم ارتباطات مى توانند به راحتى در فرهنگها و تمدنها نفوذ كنند و با برنامه سازى حساب شده، نسبت به تغيير يا تبديل آن اقدام نمايند.

بنابراين، ضرورت دارد كه متوليان امور فرهنگى متوجه آثار ناهنجار رسانه ها باشند و براى بيمه سازى و اقدامات تامينى ديگر از پاى ننشينند. يكى از راههاى بيمه سازى فرهنگها، آداب و رسوم مذهبى و ملى، شناخت دقيق و موشكافى ابزارها و مدلهايى است كه اين رسانه ها از آن بهره مى گيرند تا ديگر فرهنگها و تمدنها را تحت تاثير قرار دهند و مطمئنا يكى از اين ابزارها، «مسائل زنان» است.

امروزه مباحث و مسائلى كه به عنوان: «شبهه»، «سؤال» و «ترديد» نسبت به «حقوق زن در اسلام» صورت مى پذيرد، بى تاثير از رسانه هاى خارجى نمى باشد. البته تنها طرح «سؤال» نمى تواند نگران كننده باشد، بلكه طرح آن به منظور «تخريب فرهنگ دينى» و «ناكارآمد نشان دادن نظام اسلامى»، هشدار دهنده است. وقتى اين گونه پرسشها به صورت گسترده، در ميان طبقات مختلف مطرح گردد و كسى هم در پاسخگويى و جواب معقول و منطقى به آن، با همان طيف گسترده، كوشا نباشد، طبيعى است كه به تدريج اين گونه شبهات و سؤالها، از حالت شبهه بودن و سؤال بودن خارج شده، و نقش تخريبى آن نسبت به فرهنگ و تمدن دينى آشكارتر مى گردد.

اين پژوهش، حقوق زنان را از نگاه راديوهاى خارجى، كه به زبان پارسى پخش مى شود، مورد بررسى قرار مى دهد. براى تمركز در توصيف و تحليل مسائل، مقطعى خاص مورد توجه قرار گرفته است.

محورهاى مورد بررسى در اين مقاله، در سه فصل آمده است:

- رويكرد راديوهاى خارجى به مسائل حقوقى زنان؛

- رويكرد راديوهاى خارجى به مسائل فرهنگى و اجتماعى زنان؛

- رويكرد راديوهاى خارجى به مسائل هنرى و ورزشى زنان.

اميد است كه اين پژوهش مختصر، دست مايه اى براى تحقيقات آتى انديشمندان و محققان حوزه و دانشگاه باشد.